Van Cartagena naar huis

Woensdagochtend 19 februari vertrekken we om ongeveer 09.00 uur met de auto naar huis. We worden uitgezwaaid door Wendy en Taliya. We nemen ten noorden van Valencia de A-23. Het is een mooie route in de bergachtige provincie Castellón.

We stoppen in Segorbe om de benen te strekken; zo combineren we het nuttige met het aangename. Het is een mooie plek om rond te kijken. We rijden verder via Teruel naar Zaragoza, waar we weer tanken. Vervolgens naar Huesca en door naar Sabiñánigo. Daar boeken we een kamer in hotel La Pardina. Vervolgens lopen we naar het centrum en eten er een heerlijke hamburger met patat. Bij terugkomst in ons hotel duiken we het bed in.

Het is koud in de vroege morgen. De ijskristallen staan op de voorruit van onze auto. Ze verdwijnen al snel door het opkomende zonnetje. Voor de grens van Frankrijk willen we eerst nog tanken en doen dat in Jaca Huesca. Bij Candanchú passeren we de grens om 09.44 uur. Na enkele kilometers worden we in Uros door de douane aangehouden. Ze vragen ons waar we vandaan komen, of we daar wonen en waar we naartoe gaan. Na het beantwoorden hiervan mogen we door. We drinken koffie + toebehoren in Oloron Sainte Marie bij boulangerie Marie Blachère. Met 4 baguettes (volkoren, noten, mais en vijgen) voor onderweg, vervolgen we onze weg via Pau.

We stoppen even in Pompogne vanwege deze bijzondere kerk uit de 15e/16e eeuw: L’Eglise de Saint Jean Baptiste. Helemaal bovenin groeit een den.

Bij Marmande willen we de brug over ‘La Garonne” bekijken. Daarna rijden we door naar Bergerac. Bij vertrek uit Cartagena waren we van plan om Bordeaux te bezichtigen. Maar net als twee jaar geleden, wijzigen we opnieuw ons plan. Om deze stad te bekijken, heb je meerdere dagen nodig. We hebben echter niet de rust om dit nu te gaan doen; mede vanwege de ophanden zijnde operatie van Janny.

In Bergerac slapen we in het Europ’Hotel in het centrum van de stad. Onze oudste heeft niets teveel gezegd, het is de moeite waard om rond te kijken. Na een goeie nachtrust vertrekken we om ongeveer 09.oo uur. Het is nog zo’n 1.150 km naar huis. We hebben geen idee wat we nog tegen zullen komen.

We rijden de meest gunstige route rond Parijs volgens de ANWB. We rijden in de spits en het kost ons zo’n twee uur om voorbij Parijs te komen. Om 19.40 uur komen we in België aan. We hopen, dat we het ‘Frietkot’ van twee jaar geleden nog kunnen vinden.

Marco rijdt en Janny speurt het internet af voor de friettent. Ze herinnert zich nog wel, dat het in De Pinte is. Het is Frituur Lize en staat op internet, maar we rijden er eigenlijk zo op af. Marco bestelt twee patat en de verkoopster vraagt:” Wat zeg je?”; eigenlijk twee frites dus. We laten het ons goed smaken. We hebben weer energie om naar huis te rijden. Tegen twaalven komen we daar aan en pakken gelijk alles uit de auto. Even weer in beweging zijn vinden we niet erg. Hoeven we het morgen niet te doen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.