Augustus 2020

Eigenlijk zijn we alweer een week op de boot. We kwamen hier vrijdagavond 24 juli aan. Onze vlaggen zien er niet al te best uit en zijn aan vervanging toe.

Op naar de Chandler voor een nieuwe Spaanse vlag. De nieuwe Nederlandse vlag hebben we meegenomen uit Andijk.

Naast vlaggen hebben we ook met mondkapjes van doen. Met een gevoelstemperatuur van zo’n 40°C is het geen pretje dit te moeten dragen op straat!

Met deze warmte willen we graag de haven uit, maar eerst moet er nog een nieuwe gasslang aangekoppeld worden. Deze klus is moeilijker dan verwacht. Overbuurman Julian en Marco buigen zich over dit probleem. Vele uren later is de klus dan toch geklaard.

Op vrijdag 14 augustus vertrekken we om 13.45 uur naar La Azohia bij Mazarrón. We hijsen ons nieuwe grootzeil, maar schrikken ervan. Dit ziet er niet goed uit. Marco belt met onze vraagbaak Huib, die enkele aandachtspunten benoemd. We controleren dit allemaal, maar dit levert niets op. We zoeken contact met de zeilmaker en die neemt het probleem serieus. We moeten het zeil terug sturen naar Nederland.

Om 17.30 uur bereiken we de ankerplek; er is ruimte genoeg. Een zwempartij is er nog niet bij vanwege kwalletjes in het water. Gedurende de nacht hebben we deining, maar overdag is het heerlijk. De kwallen zijn verdwenen en we zwemmen rondjes om de boot. In de avond begint de deining opnieuw, maar nu veel heftiger dan gisteren. We komen soms dwars op de golven en besluiten dat we ankerwacht houden. Bij het wisselen van de wacht zien we dat er een boot flink aan het krabben is. Marco schijnt met de felle zaklantaarn en een andere boot blaast de hoorn. Uiteindelijk wordt de bemanning wakker. Ze lichten het anker en verplaatsen de boot. Van nachtrust komt er niet veel meer terecht. We komen erachter, dat we deze deining op Windy kunnen zien. Weer wat geleerd!

We varen terug naar Cartagena. We zijn druk met het schoonmaken van de boot als er ineens andere Nederlanders met een Malö voor ons op de steiger staan. We nodigen ze uit om aan boord te komen om iets te drinken. Zo maken we kennis met Henny & Tjerk van de “Salene”. ‘s-Avonds gaan we bij hun aan boord voor een drankje. Ze zijn op doorreis en trekken al gauw weer verder. Het ontmoeten van anderen met hun ervaringsverhalen is boeiend.

We willen nog weer opnieuw naar La Azohia om de buitenkant boot van kokkels te ontdoen en de anodes indien nodig te vervangen. Vooral voor dit laatste is het handig de duikuitrusting te gebruiken, maar we hebben dit al heel lang niet meer gedaan. Marco besluit een herhalingsduik te doen.

We zien de duikers altijd al langs gaan, maar nu zit Marco er ook bij. Een dag later op vrijdag 21 augustus, vertrekken we om 11.14 uur opnieuw naar La Azohia. We zeilen, maar er staat weinig wind. We ankeren op ongeveer dezelfde plek als de vorige keer.

Marco brengt zijn duikles nu in de praktijk. Het lukt hem om de schroefanode te vervangen. De boegschroef-anode blijkt niet nodig. Tevens wordt alles zoveel mogelijk ontdaan van aangroei.

Vervolgens komen Nichola & Colin bij ons op de koffie. Ze liggen achter ons met hun “Emerald”. Aan het eind van de dag vertrekken ze richting Portugal. We krijgen er diverse Nederlanders voor in de plaats. Zeiljacht Philos uit Rotterdam en zeiljacht Henk. We worden door Henriëtte en Kees uitgenodigd om op “Henk” wat te komen drinken. Erg gezellig; de volgende keer bij ons. Wanneer dat zal zijn weten we niet, want ze trekken morgen weer verder.

Een heerlijke tortilla door Marco bereid. Smullen; je krijgt er zo weer zin in! Als de tortilla is gezakt, zwemt Janny naar de kant en Marco neemt al het vuilnis mee in de bijboot.

En weer een prachtige zonsondergang!

De volgende dag gaan we al roeiend met het bijbootje op zoek naar het anker van Immie & Pierre van de “Prima Donna”. We hebben de juiste coördinaten, maar door deining en afdrijven valt het nog niet mee om het anker te vinden. Opeens ziet Marco het liggen, maar een nieuwe poging het anker te zien mislukt.

Woensdagmiddag 26 augustus gaan we om kwart over drie terug naar de haven. We worden uitbundig uitgezwaaid door alle Spanjaarden om ons heen. Het is een onstuimige zee. We gaan eerst op de motor en vervolgens alleen op de Genua. Dan zakt de wind weer af tot 4 kn om na een kwartier weer 18 kn te worden.

Weer terug in de haven, wachten ons de nodige schoonmaakklussen! Het zonnekleed knapt er flink van op en daar doen we het voor.