Van Cartagena naar huis

Woensdagochtend 19 februari vertrekken we om ongeveer 09.00 uur met de auto naar huis. We worden uitgezwaaid door Wendy en Taliya. We nemen ten noorden van Valencia de A-23. Het is een mooie route in de bergachtige provincie Castellón.

We stoppen in Segorbe om de benen te strekken; zo combineren we het nuttige met het aangename. Het is een mooie plek om rond te kijken. We rijden verder via Teruel naar Zaragoza, waar we weer tanken. Vervolgens naar Huesca en door naar Sabiñánigo. Daar boeken we een kamer in hotel La Pardina. Vervolgens lopen we naar het centrum en eten er een heerlijke hamburger met patat. Bij terugkomst in ons hotel duiken we het bed in.

Het is koud in de vroege morgen. De ijskristallen staan op de voorruit van onze auto. Ze verdwijnen al snel door het opkomende zonnetje. Voor de grens van Frankrijk willen we eerst nog tanken en doen dat in Jaca Huesca. Bij Candanchú passeren we de grens om 09.44 uur. Na enkele kilometers worden we in Uros door de douane aangehouden. Ze vragen ons waar we vandaan komen, of we daar wonen en waar we naartoe gaan. Na het beantwoorden hiervan mogen we door. We drinken koffie + toebehoren in Oloron Sainte Marie bij boulangerie Marie Blachère. Met 4 baguettes (volkoren, noten, mais en vijgen) voor onderweg, vervolgen we onze weg via Pau.

We stoppen even in Pompogne vanwege deze bijzondere kerk uit de 15e/16e eeuw: L’Eglise de Saint Jean Baptiste. Helemaal bovenin groeit een den.

Bij Marmande willen we de brug over ‘La Garonne” bekijken. Daarna rijden we door naar Bergerac. Bij vertrek uit Cartagena waren we van plan om Bordeaux te bezichtigen. Maar net als twee jaar geleden, wijzigen we opnieuw ons plan. Om deze stad te bekijken, heb je meerdere dagen nodig. We hebben echter niet de rust om dit nu te gaan doen; mede vanwege de ophanden zijnde operatie van Janny.

In Bergerac slapen we in het Europ’Hotel in het centrum van de stad. Onze oudste heeft niets teveel gezegd, het is de moeite waard om rond te kijken. Na een goeie nachtrust vertrekken we om ongeveer 09.oo uur. Het is nog zo’n 1.150 km naar huis. We hebben geen idee wat we nog tegen zullen komen.

We rijden de meest gunstige route rond Parijs volgens de ANWB. We rijden in de spits en het kost ons zo’n twee uur om voorbij Parijs te komen. Om 19.40 uur komen we in België aan. We hopen, dat we het ‘Frietkot’ van twee jaar geleden nog kunnen vinden.

Marco rijdt en Janny speurt het internet af voor de friettent. Ze herinnert zich nog wel, dat het in De Pinte is. Het is Frituur Lize en staat op internet, maar we rijden er eigenlijk zo op af. Marco bestelt twee patat en de verkoopster vraagt:” Wat zeg je?”; eigenlijk twee frites dus. We laten het ons goed smaken. We hebben weer energie om naar huis te rijden. Tegen twaalven komen we daar aan en pakken gelijk alles uit de auto. Even weer in beweging zijn vinden we niet erg. Hoeven we het morgen niet te doen.

Acht dagen Cartagena

Vandaag is het 11 februari en onze eerste dag in Cartagena. Omdat we vannacht zijn aangekomen, hebben we een beetje een lummeldagje. Er moeten wel enkele boodschappen worden gedaan, maar dat is niet erg. Het weer is goed en wat beweging kan zeker geen kwaad.

Donderdag 13 februari arriveren Wendy en Taliya bij ons in de haven. Zo gezellig dat ze er weer zijn!

Vrijdagavond gaan we kijken bij het openingsdefilé van het carnaval. Ze doen allemaal hun best met mooie kostuums en dansjes.

De volgende ochtend is het goed weer om het nieuwe zeil in de mast te doen. Gelukkig helpt Wendy ons er bij. Het zeil is nog zo mooi wit, maar al gauw komen er zwarte vlekken op door het rubber van het teakdek. Deze gaan er jammer genoeg niet allemaal af. Dat wordt een nieuwe klus op de lijst: het teakdek opnieuw rubberen.

‘s-Middags gaan we naar de Mercado Santa Florentina. Eerst kopen we olijven en augurkjes. Taliya krijgt een eigen zakje met olijven van de verkoopster. Daarna gaan we naar de kraam van de vis. Het is altijd een leuk gezicht hoe ze de vissenkoppen neerzetten. Vooral de zwaardvis is indrukwekkend.

Op de terugweg naar de boot besluipt Taliya de parkieten op het grasveld en Wendy probeert dit op beeld vast te leggen.

Aan het eind van de zondagmiddag ziet de lucht er dreigend uit. Ook zien we een bijzondere wolk. Deze witte wolk hangt over de berg die nu niet zichtbaar is; tussen de andere twee bergen.

Dinsdagavond lopen we nog even de stad in voor het carnaval. We zijn snel klaar, want maar twee dansgroepjes vertonen hun kunsten. We genieten daarna van een chocolate caliente met wat lekkers erbij. Morgen vertrekken wij met de auto naar Nederland.

Naar Cartagena

We zijn nu bijna drie weken thuis. Vrijdag 7 februari gaat Janny voor controle naar de chirurge. De conclusie van dit consult is, dat ze nu op de wachtlijst staat voor het verwijderen van de philosplaat in haar bovenarm/schouder. ‘s-Avonds eten we bij vrienden in de Sixhaven. Ze schotelen ons allerlei lekkers voor en dat smaakt dubbel zo goed in hun gezelschap. Op de terugweg naar huis is de nieuwe Kogerpolderbrug bij De Woude afgesloten. We kiezen voor een zijweggetje en rijden langs het Noordhollandsch kanaal in de hoop dat we een brug over kunnen. Die komt er echter pas in de buurt van Purmerend. We komen laat thuis en vertrekken morgen met de auto naar Cartagena.

We vertrekken om 11.30 uur in de ochtend, zijn om 15.50 in België en om 17.30 uur in Luxemburg. Spoedig daarna rijden we in Frankrijk en overnachten in Hotel du Theatre te Metz. We moeten parkeren in een krappe ondergrondse garage met een hele steile ingang. Het hotel is een 17e eeuws gebouw in de stad. Het gordijn in onze kamer hangt aan een touwtje voor het raam en sluit niet helemaal. Daar staat tegenover, dat we dicht bij alle bezienswaardigheden zijn.

Na het inchecken lopen we de stad in en gaan als eerste naar de kathedraal Saint Etienne; één van de hoogste gotische bouwwerken van Europa. Op de bovenste foto staat ‘Le Temple Neuf’. Deze protestante kerk staat op het eilandje Petit-Saulcy; gebouwd in romaanse stijl.

De volgende ochtend kijken we nog wat rond en ontbijten we in de stad. Daarna is het tijd om die enge parkeergarage uit te rijden. Een Amerikaans stel vindt het ook spannend en gaat ons voor. De mannen rijden de auto eruit en de vrouwen zorgen dat de slagboom omhoog gaat. Ppppfffttt, dat hebben we gehad. Onderweg wordt Janny gebeld door het ziekenhuis, dat ze op 25 april geopereerd wordt. Dat is al snel. We kunnen dus maar heel kort in Cartagena zijn, maar het is fijn dat de operatie dan achter de rug is. De volgende nacht brengen we door in Hotel Pariou in Issoire; een goed hotel. We maken ons eigen ontbijtje de volgende ochtend, waarbij zelfs de koffie niet ontbreekt. Dit laatste dankzij de waterkoker op de kamer. Daar hebben we gisteravond ook al van geprofiteerd door enkele koppen thee te zetten. Dit vinden wij al een luxe.

We vertrekken de volgende ochtend om 09.57 uur. De route gaat door een prachtig gebied. We pauzeren in Millau voor koffie met wat lekkers. nemen de D809 en rijden op de hoogvlakte Le Larzac. Om 15.38 uur komen we in Spanje aan en daar is verwarring over betaalde/onbetaalde tolwegen; de recente ANWB kaart klopt niet helemaal. Er worden tolhuisjes afgebroken en op hele stukken van deze ‘betaalde tolweg’ hoef je dus niet te betalen. Door de kaart is dit onduidelijk en rijden we eerst een heel stuk op een N-weg. Dit schiet niet op en we besluiten de AP (‘betaalde tolweg’) te nemen. Om 00.40 uur arriveren we in de haven van Cartagena. “Boot sweet boot”.