Tarifa

Nee, we zijn niet op de terugweg. Vandaag pakken we de bus naar Tarifa; het zuidelijkste punt van Spanje en Europa.

Vanuit Tarifa heb je goed zicht op Marokko.

Zicht op Marokko vanuit Tarifa

We vinden het een leuk stadje met een gemoedelijke sfeer; beetje hippie-achtig en daar houden we wel van.

Bonte kleuren vliegers van de kitesurfers, zondagrust in een parkje en  meer sinaasappel dan boom.

Er is voldoende oude cultuur op te snuiven.

Tevreden pakken we de bus terug naar La Linea.

Gibraltar

Paspoorten mee en op naar Gibraltar. We lopen het haventerrein af en horen voor ons “Wilhelmus van Nassouwe…….en zingen met ze mee. Het is koningsdag vandaag.

Na het oversteken van de start- en landingsbaan van Gibraltar Airport laten we eerst bij de Spaanse douanier onze paspoorten zien en vervolgens 20 meter verder aan de Britse douanier. We mogen naar binnen en zijn op Brits overzees gebied. We lopen via Mainstreet naar de “apenrots” en klimmen deze omhoog.

Onderweg stoppen we steeds om van de apen en het uitzicht te genieten. We denken dat we kennis hebben gemaakt met de oudste bewoner van de “apenrots”.

Gibraltar

Op weg naar beneden lopen we door grappige steegjes en nogmaals door Mainstreet.

We hebben trek en ploffen vermoeid neer in de stoelen van het restaurant. We gaan nog een keer terug voor parfum en drank.

 

Naar La Línea de la Concepción.

Na schoon schip gemaakt te hebben, vertrekken we dinsdag 25 april om 08.00 uur uit Cadiz naar La Linea in Spanje om Gibraltar te bezoeken. Sirpa en Erkki zijn al weg, maar na enige tijd kunnen we foto’s maken van Senora De Mar. Via de marifoon hebben we even contact met elkaar om te horen hoe het gaat. Zij zijn van plan om voor de nacht bij Tarifa te ankeren; wij gaan door naar La Linea.

La Lines de la Conception; Spanje

Voor Tarifa is de zee zeer onrustig en zien we allemaal draaikolken; best eng! We zeilen maar hebben de motor erbij. In de verte zien we Gibraltar.

In de baai van Gibraltar is het druk met containerschepen, tankers, ferry’s en cruiseschepen. We worden opgeroepen door een tanker; deze licht z’n anker om te gaan varen. Ons wordt gevraagd om achterlangs te varen, maar we zien nergens een schip met deze naam. Waar moeten we achterlangs? Stern is toch wel de kont? Hoogstwaarschijnlijk gaan we voorlangs en is de tanker heel dichtbij, waardoor we z’n naam niet zien. Maar achter het eerstvolgende schip langs is 400 meter om en we hebben al wind tegen.

We naderen Marina Alcaidesa en weten nog niet zeker of we willen ankeren. Er staat namelijk best wel wat wind. Toch maar fenders uit, lijnen klaar en de haven in. Ppt, de wind is hier niet minder en we besluiten voor anker te gaan; er ligt al één Frans zeilbootje.

La Linea de la Conception.

De volgende ochtend zien we dat er nog een zeilbootje bij is gekomen. We bellen de haven voor een plek om vervolgens ons anker op te halen en er naartoe te gaan. Opeens horen we Erkki door de VHF om een plek vragen en zien we Senora De Mar aankomen; zo klein is dat zeilbootje echter niet. Ze waren om 21.00 uur de vorige avond weggestuurd bij Tarifa; ze mochten daar niet ankeren omdat het natuurgebied is.

Marina Alcaidesa

We liggen en even later ligt Senora De Mar naast ons.

 

 

 

Belevenissen in Cadiz

We verkennen Cadiz al wandelend en met de fiets. Het is een levendige stad en er valt hier veel te zien. Het is wel even wennen aan de Spaanse cultuur. De meeste winkels sluiten van 13.00 uur tot 17.00 uur; er wordt laat in de avond gegeten en er wordt nauwelijks Engels gesproken.

Cadiz

Hier is het allemaal nog zonnig. Bij Playa de la Victoria wordt  gezwommen en  in de stad hangt de was op het balkon. Op de parkeerplaats aan de boulevard, vlakbij de marina, staat troosteloos een uitgebrande auto.

Dinsdagavond 18 april begint het te waaien. De wind neemt toe maar onze nachtrust neemt af. Donderdagnacht om 03.30 uur staat er 55 kn. wind. De krant van 21 april meldt veel schade door de wind van 115 km per uur. Onze Spaanse vlag ziet er niet goed meer uit en Triskel zit vol zand, zout en vettigheid. Tot bovenin de mast ziet het rood en ook van binnen is het vies.

Orkaan 19 en 20 april

We gaan erop uit naar de Mercado. Zittend op een kruk eten we daar een garnalentortilla, vissalade en aardbeien.

Een foto van Juan Carrero Peluquero (de kapper waar Janny’s haar is geknipt) willen we jullie niet onthouden; zo bijzonder zie je het niet zo vaak.

 

Naar Cadiz

Uitgezwaaid door Lisa en Ross (Arcarius) vertrekken we om 07.50 uur naar Culatra; een klein eilandje voor Faro. Ook de Jonas en de Aveline varen daar vandaag naartoe.

Sirpa en Erkki (Senora De Mar) vertrokken eergisteren om 12.30 uur en voeren in één keer naar Cadiz. Wij besluiten met daglicht te varen in verband met de visstokken.

We willen voor de storm in Cadiz zijn. Er wordt 18 april windkracht 10 verwacht en de storm zal nog even aanhouden.

Van Portimão naar Culatra is het 40 nm. We zeilen tot 11.00 uur en daarna zakt de wind weg tot 2.5 kn. We liggen om 14.50 uur voor anker.

Culatra

Om 06.30 uur halen we het anker op. Jammer genoeg gaat dit na alle aanpassingen nog niet helemaal vlot. De ketting blijft hangen op de ankerlier. Mogelijk heeft dit te maken met de afstelling van de rem? Om 07.00 uur lukt het en varen we weg.

Vertrek ankerplek Culatra

We zetten koers naar Cadiz voor 85.7 nm. Tegelijkertijd besluiten we over enkele uren te kijken hoe het gaat, om eventueel af te buigen naar Huelva.

Tot 10.00 uur is er nauwelijks wind…..

Faro in zicht

maar dan zeilen we… en besluiten naar Cadiz te gaan.

Onder zeil!

Heerlijk rustig; zo zou het altijd moeten zijn! Precies goed: niet teveel, niet te weinig en een goeie hoek. Maar om 13.10 uur zakt de wind in en staat t’ie tegen. Gelukkig hebben we de motor nog. Vervolgens krijgen we om 14.30 uur weer wind uit de andere hoek. Het grootzeil gaat er echter niet helemaal uit; lukt niet met wat in- en uithalen. Om 16.30 uur zakt de wind en lukt het uiteindelijk toch nog. We zijn opgelucht en motorzeilen verder.

De wind is bijna weg en dat is een mooi moment om de Portugese vlag voor de Spaanse (uit de broekzak) te verwisselen.

Wisselen van de vlag.

De wind is helemaal weg en we bereiden de fenders en lijnen alvast voor. Normaal gesproken zouden we dat pas in de baai doen. Komt dat even goed uit: vlak voor de haven krijgen we ineens 20 kn. tegenwind.

Cadiz in (slecht) zicht

Om 21.07 uur (Spaanse tijd) leggen we voor het donker aan in Marina Puerto America.

 

 

Gezellige dag achter de naaimachine

Ross (Arcarius)ziet dat we een naaimachine aan boord hebben en wij bieden aan, dat ze er gebruik van mogen maken. Lisa (Arcarius)zegt geen ervaring met naaien te hebben; haar moeder deed dit altijd voor haar. Tja, ze moet nu toch aan de bak……. Allereerst wil ze blinderende voering in de gordijntjes, maar er is net te weinig voeringstof. Er wordt dus creatief gespeld en geknipt voor een zo positief mogelijk resultaat. We hebben samen de grootste lol.

voorbereidende handelingen

Tussendoor nemen we nog even de rol van spion aan. Lisa wil Ross redden, want twee personen nemen ongewenst zijn tijd in beslag. We bellen hem, maar hij neemt niet op. Logisch want hij is te druk bezet. Marco loopt naar hem toe en zegt, dat als hij klaar is, de koffie dat ook is.

Ross bespieden door veel te kleine raampjes.

Als een volleerd naaister zit ze achter de machine. Ross kan straks lekker langer blijven slapen; heerlijk donker in Arcarius. Marco verzorgt een lunch.

Lisa naait blinderende voering in de gordijntjes.

Dan volgt de andere klus. Ze hebben prachtige plaids gekocht in A Loja do Gato Preto voor hun banken. Eén plaid is doormidden geknipt en rafelt vreselijk. Dus omzomen en mooie hoeken maken. Dit alles onder het genot van een wijntje en een hapje om het werk te vergemakkelijken.

Naai- en borreltijd!

Nadien genieten we nog van eten, drinken en vrolijk zijn tot half twaalf. De rest van de klusjes zijn voor een volgende keer.

Naar de werf

Voordat we naar de werf gaan, worden de brandstoffilters en impeller vernieuwd. Bij het fijnfilter komen we tot een onaangename verrassing: de onderhoudsmonteur heeft bij de vorige servicebeurt de waterscheider afgesneden en vastgelijmd. Hierdoor sluit het nieuwe filter niet aan en loopt er allemaal diesel de bilge in. Rum Johnson van Tecno Nautica verhelpt het probleem door een nieuwe waterscheider te bestellen en op het filter aan te brengen.

motorbeurt
Jan (Jonas) en Marco druk met de motor in de weer.

Op maandag 27 maart vertrekken we samen met Ross (Arcarius) en Erkki (Senora De Mar) naar de werf.

Ross, Erkki en Marco
Triskel in de travellift
Vervoer Triskel

Slick Hull repareert schade gelcoat en werkt coppercoat bij. Ook helpt Vasile van Slick Hull de bladen van de boeg- en klapschroef te verwijderen. Die van de boegschroef zitten erg vast, maar met een tikje van de hamer komen ze los. Van de klapschroef zijn de profielen in de borgbouten uitgesleten, waardoor de hex-sleutel niet werkt. Met behulp van een TX-bit lukt dit gelukkig. Nu nog nieuwe borgbouten zien te verkrijgen.

Vasile adviseert ons om zoutzuur 33% voor de aangroei op de schroefbladen te gebruiken en daarna goed na te spoelen met water. Dit werkt prima.

Verder schuren we, poetsen we en vullen met Sikaflex de rand tussen hout en gelcoat.

coppercoat opschuren

We slapen vijf nachten in Studio 17; een appartementje voorzien van kookgelegenheid. Het is heerlijk om het werk op de werf even de rug toe te keren. We gebruiken de pannen echter niet elke dag, maar eten gezellig samen met Lisa & Ross.

Restaurante Girassol

Onderweg op de fiets zien we prachtige mimosa.

Mimosa in bloei
Mimosa in bloei

Het werk op de werf duurt langer dan de verwachte vijf dagen. De reparatie gelcoat en de coppercoat vragen meer droogtijd. Ook worden er drie nieuwe borgbouten voor de klapschroef gemaakt.

We boeken voor vier nachten een appartement in Plaza Real bij Trivago en betalen hiervoor aanbieder Elvoline , maar krijgen geen bevestiging. Na acht uur schrijven ze in hun mail, dat de kamer niet beschikbaar is. Op de website wordt deze echter nog steeds aangeboden. Gelukkig krijgen we ons geld terug, maar doen geen zaken meer met Elvoline.

We besluiten het een nacht op de boot te proberen. Dit bevalt goed; lekker weer tussen onze eigen spulletjes. Het blijkt niet erg om midden in de nacht de ladder af te dalen voor het toilet. Het lijkt op kamperen en zodoende slapen we vier nachten op de boot.