Van Cartagena naar huis

Woensdagochtend 19 februari vertrekken we om ongeveer 09.00 uur met de auto naar huis. We worden uitgezwaaid door Wendy en Taliya. We nemen ten noorden van Valencia de A-23. Het is een mooie route in de bergachtige provincie Castellón.

We stoppen in Segorbe om de benen te strekken; zo combineren we het nuttige met het aangename. Het is een mooie plek om rond te kijken. We rijden verder via Teruel naar Zaragoza, waar we weer tanken. Vervolgens naar Huesca en door naar Sabiñánigo. Daar boeken we een kamer in hotel La Pardina. Vervolgens lopen we naar het centrum en eten er een heerlijke hamburger met patat. Bij terugkomst in ons hotel duiken we het bed in.

Het is koud in de vroege morgen. De ijskristallen staan op de voorruit van onze auto. Ze verdwijnen al snel door het opkomende zonnetje. Voor de grens van Frankrijk willen we eerst nog tanken en doen dat in Jaca Huesca. Bij Candanchú passeren we de grens om 09.44 uur. Na enkele kilometers worden we in Uros door de douane aangehouden. Ze vragen ons waar we vandaan komen, of we daar wonen en waar we naartoe gaan. Na het beantwoorden hiervan mogen we door. We drinken koffie + toebehoren in Oloron Sainte Marie bij boulangerie Marie Blachère. Met 4 baguettes (volkoren, noten, mais en vijgen) voor onderweg, vervolgen we onze weg via Pau.

We stoppen even in Pompogne vanwege deze bijzondere kerk uit de 15e/16e eeuw: L’Eglise de Saint Jean Baptiste. Helemaal bovenin groeit een den.

Bij Marmande willen we de brug over ‘La Garonne” bekijken. Daarna rijden we door naar Bergerac. Bij vertrek uit Cartagena waren we van plan om Bordeaux te bezichtigen. Maar net als twee jaar geleden, wijzigen we opnieuw ons plan. Om deze stad te bekijken, heb je meerdere dagen nodig. We hebben echter niet de rust om dit nu te gaan doen; mede vanwege de ophanden zijnde operatie van Janny.

In Bergerac slapen we in het Europ’Hotel in het centrum van de stad. Onze oudste heeft niets teveel gezegd, het is de moeite waard om rond te kijken. Na een goeie nachtrust vertrekken we om ongeveer 09.oo uur. Het is nog zo’n 1.150 km naar huis. We hebben geen idee wat we nog tegen zullen komen.

We rijden de meest gunstige route rond Parijs volgens de ANWB. We rijden in de spits en het kost ons zo’n twee uur om voorbij Parijs te komen. Om 19.40 uur komen we in België aan. We hopen, dat we het ‘Frietkot’ van twee jaar geleden nog kunnen vinden.

Marco rijdt en Janny speurt het internet af voor de friettent. Ze herinnert zich nog wel, dat het in De Pinte is. Het is Frituur Lize en staat op internet, maar we rijden er eigenlijk zo op af. Marco bestelt twee patat en de verkoopster vraagt:” Wat zeg je?”; eigenlijk twee frites dus. We laten het ons goed smaken. We hebben weer energie om naar huis te rijden. Tegen twaalven komen we daar aan en pakken gelijk alles uit de auto. Even weer in beweging zijn vinden we niet erg. Hoeven we het morgen niet te doen.

Acht dagen Cartagena

Vandaag is het 11 februari en onze eerste dag in Cartagena. Omdat we vannacht zijn aangekomen, hebben we een beetje een lummeldagje. Er moeten wel enkele boodschappen worden gedaan, maar dat is niet erg. Het weer is goed en wat beweging kan zeker geen kwaad.

Donderdag 13 februari arriveren Wendy en Taliya bij ons in de haven. Zo gezellig dat ze er weer zijn!

Vrijdagavond gaan we kijken bij het openingsdefilé van het carnaval. Ze doen allemaal hun best met mooie kostuums en dansjes.

De volgende ochtend is het goed weer om het nieuwe zeil in de mast te doen. Gelukkig helpt Wendy ons er bij. Het zeil is nog zo mooi wit, maar al gauw komen er zwarte vlekken op door het rubber van het teakdek. Deze gaan er jammer genoeg niet allemaal af. Dat wordt een nieuwe klus op de lijst: het teakdek opnieuw rubberen.

‘s-Middags gaan we naar de Mercado Santa Florentina. Eerst kopen we olijven en augurkjes. Taliya krijgt een eigen zakje met olijven van de verkoopster. Daarna gaan we naar de kraam van de vis. Het is altijd een leuk gezicht hoe ze de vissenkoppen neerzetten. Vooral de zwaardvis is indrukwekkend.

Op de terugweg naar de boot besluipt Taliya de parkieten op het grasveld en Wendy probeert dit op beeld vast te leggen.

Aan het eind van de zondagmiddag ziet de lucht er dreigend uit. Ook zien we een bijzondere wolk. Deze witte wolk hangt over de berg die nu niet zichtbaar is; tussen de andere twee bergen.

Dinsdagavond lopen we nog even de stad in voor het carnaval. We zijn snel klaar, want maar twee dansgroepjes vertonen hun kunsten. We genieten daarna van een chocolate caliente met wat lekkers erbij. Morgen vertrekken wij met de auto naar Nederland.

Naar Cartagena

We zijn nu bijna drie weken thuis. Vrijdag 7 februari gaat Janny voor controle naar de chirurge. De conclusie van dit consult is, dat ze nu op de wachtlijst staat voor het verwijderen van de philosplaat in haar bovenarm/schouder. ‘s-Avonds eten we bij vrienden in de Sixhaven. Ze schotelen ons allerlei lekkers voor en dat smaakt dubbel zo goed in hun gezelschap. Op de terugweg naar huis is de nieuwe Kogerpolderbrug bij De Woude afgesloten. We kiezen voor een zijweggetje en rijden langs het Noordhollandsch kanaal in de hoop dat we een brug over kunnen. Die komt er echter pas in de buurt van Purmerend. We komen laat thuis en vertrekken morgen met de auto naar Cartagena.

We vertrekken om 11.30 uur in de ochtend, zijn om 15.50 in België en om 17.30 uur in Luxemburg. Spoedig daarna rijden we in Frankrijk en overnachten in Hotel du Theatre te Metz. We moeten parkeren in een krappe ondergrondse garage met een hele steile ingang. Het hotel is een 17e eeuws gebouw in de stad. Het gordijn in onze kamer hangt aan een touwtje voor het raam en sluit niet helemaal. Daar staat tegenover, dat we dicht bij alle bezienswaardigheden zijn.

Na het inchecken lopen we de stad in en gaan als eerste naar de kathedraal Saint Etienne; één van de hoogste gotische bouwwerken van Europa. Op de bovenste foto staat ‘Le Temple Neuf’. Deze protestante kerk staat op het eilandje Petit-Saulcy; gebouwd in romaanse stijl.

De volgende ochtend kijken we nog wat rond en ontbijten we in de stad. Daarna is het tijd om die enge parkeergarage uit te rijden. Een Amerikaans stel vindt het ook spannend en gaat ons voor. De mannen rijden de auto eruit en de vrouwen zorgen dat de slagboom omhoog gaat. Ppppfffttt, dat hebben we gehad. Onderweg wordt Janny gebeld door het ziekenhuis, dat ze op 25 april geopereerd wordt. Dat is al snel. We kunnen dus maar heel kort in Cartagena zijn, maar het is fijn dat de operatie dan achter de rug is. De volgende nacht brengen we door in Hotel Pariou in Issoire; een goed hotel. We maken ons eigen ontbijtje de volgende ochtend, waarbij zelfs de koffie niet ontbreekt. Dit laatste dankzij de waterkoker op de kamer. Daar hebben we gisteravond ook al van geprofiteerd door enkele koppen thee te zetten. Dit vinden wij al een luxe.

We vertrekken de volgende ochtend om 09.57 uur. De route gaat door een prachtig gebied. We pauzeren in Millau voor koffie met wat lekkers. nemen de D809 en rijden op de hoogvlakte Le Larzac. Om 15.38 uur komen we in Spanje aan en daar is verwarring over betaalde/onbetaalde tolwegen; de recente ANWB kaart klopt niet helemaal. Er worden tolhuisjes afgebroken en op hele stukken van deze ‘betaalde tolweg’ hoef je dus niet te betalen. Door de kaart is dit onduidelijk en rijden we eerst een heel stuk op een N-weg. Dit schiet niet op en we besluiten de AP (‘betaalde tolweg’) te nemen. Om 00.40 uur arriveren we in de haven van Cartagena. “Boot sweet boot”.

Januari 2020

We beginnen het jaar goed en lopen naar Cala Cortina. Zo zetten we 10.000 stappen. Donderdag 2 januari ook weer 10.000 stappen en 3 januari 14.644 stappen. Met al die lekkernijen is dat ook wel nodig.

Deze vrijdag wordt er 200 meter Roscón de reyes (traditionele driekoningencake) neergelegd, die vanavond in meer dan 4000 porties wordt uitgedeeld. Ook zouden er cadeautjes uitgedeeld worden, maar dat hebben we niet gezien. We laten het ons goed smaken, net als het onderstaande…….

door Delia bereide Indonesische maaltijd op zaterdag 4 januari……….

……..en diezelfde avond kijken we in de stad naar videomapping; een leuke ervaring.

Zondag 5 januari wandelen we met z’n tienen naar Ermita del monte Calvario. Twee jaar geleden waren we daar al met de fiets naartoe en vonden dit zeker de moeite waard. Vanaf de boot hebben we zicht op dit witte kerkje op de berg. Het is een leuke wandeling en we worden beloond met een prachtig uitzicht.

We komen uit op het Cala Cortina strand en daar belonen we onszelf met een lunch. Het is wederom het mooiste weer wat je je maar wensen kan.

Diezelfde avond gaan we met Immie en Pierre nog naar de Driekoningen optocht. Ons geduld wordt echter wel op de proef gesteld. Het duurt en het duurt maar voordat het begint. Ondertussen drinken we een kop koffie. Als t’ie op is zien we nog steeds niets komen en dan…………..eindelijk, dus toch!

Zondag 12 januari wandelen we naar La Algameca Chica. Ook daar waren we al diverse malen, maar het is zo’n bijzonder dorpje. Dat willen we graag aan anderen laten zien, net als de plek waar we samen wat drinken.

Zaterdag 18 januari vliegen we vanaf Alicante naar Amsterdam. Immie en Pierre bieden aan om ons naar het vliegveld te brengen. Ze willen zelf graag even rondkijken in Alicante en naar een watersportwinkel. Wij zijn er heel blij mee. Ook op Schiphol worden we blij verrast. Onze jongste haalt ons samen met zijn vriendin op, maar onze jongste dochter is ook aanwezig met enkele kleinkinderen. Ze verwennen ons met taart, soep en warm eten. Zo hebben we heerlijk wat te eten thuis. De volgende dag vieren we de verjaardag van onze oudste zoon. Zo leuk om iedereen weer te zien en de verhalen te horen. Ook hier worden we verwend.

Die woensdag gaan we in Makkum ons nieuwe zeil ophalen. Eerst is het even schrikken want het ziet er zo groot uit, maar dit went al snel.

Vervolgens gaan we Makkum even in. Het weer is een beetje miezerig, maar er is zoveel moois te zien. Een erg leuk stadje!

Allerlei activiteiten wisselen zich af. We gaan naar onze mondhygiëniste Marion in Haarlem. Aansluitend kijken we rond in de stad. Met Patricia en Collin eten we eerst een heerlijke door Marco gemaakte erwtensoep, om daarna samen naar het theater in Hoorn te gaan. Bij ons thuis drinken we nog even wat. Allemaal erg gezellig!

Zondag de 26ste vragen Paulien en Matthijs of we zin hebben om naar de Schoorlse duinen te gaan. Dat willen we graag. Het is een mooie omgeving en we hebben veel plezier tijdens de wandeling. Na afloop drinken we warme chocolademelk en gaan de mannen de auto halen. Voor Roan is er wel even genoeg gewandeld. Dinsdag naar de oogarts, vrijdag eten bij Armanda en de maand januari is weer voorbij.

December in Cartagena

Woensdag 4 december leveren we onze huurauto af bij het vliegveld en gaan we met een busje terug. Dit is nu makkelijker omdat we met de auto heen kunnen rijden, dit in tegenstelling tot het ophalen van de huurauto. Gelukkig bracht Rob ons toen naar het vliegveld.

Het regent vandaag, maar we hopen dat het snel droog wordt. Wendy en Taliya komen naar ons toe, zodat we samen Sinterklaas kunnen vieren.

Janny gaat naar de kapper en de volgende dag besluiten ook Wendy en Taliya hun haar te laten knippen. Dat is altijd weer afwachten hoe dat uitpakt, maar we zijn tevreden. Over uitpakken gesproken……….eerst moet er ingepakt worden………., maar daarvoor eerst geknutseld aan surprises en gerijmd voor gedichten. Wat een voorpret!

Pepernoten en speculaas gevonden in Cartagena. Het feest kan beginnen en we zingen uit volle borst Sinterklaasliedjes. Oma moet naar het toilet en dan wordt opa gebeld door de Hoofdpiet. Deze vertelt hem, dat de pakjes in de bakskist zijn. We halen ze gauw tevoorschijn. Al gauw blijkt, dat Malle Pietje ook bezig is geweest. Er zitten aardig wat fopcadeautjes bij. Dolle pret!!!

We lopen regelmatig door de Calle Mayor voor een boodschap, warme chocolademelk of als er activiteiten zijn. Onderweg kun je plaats nemen op een bankje of een foto nemen in de kerstbal.

Op Plaza San Francisco staat een grote tent waarin allerlei kerstopstellingen te bewonderen zijn. Dit is met veel creativiteit gemaakt. Zo gebruiken ze spruitjes om kolen uit te beelden. We wisten niet eens, dat ze hier spruitjes verkochten.

Op maandag 9 december vertrekken Wendy en Taliya. Na het afscheid nemen lopen we naar Susanne en Allan. Morgen vertrekken zij weer naar Engeland. Allan zet koffie en onder het genot van een lekker bakkie praten we elkaar bij. Daarna worden we door de overbuurvrouw op de kiek gezet. Opeens stelt Susanne voor om te gaan zwemmen bij Cala Cortina. We vinden het een goed idee en pakken onze zwemspullen. De mannen kijken toe hoe Susanne en Janny in het water gaan. Het is een heerlijk verfrissende duik.

Zaterdag 21 december gaan we eerst met Jean naar de mercado. Daarna gaan we met Sarah, Toni, Kevin en Jean lunchen bij Marisqueria La Marina. ‘s-Avonds lopen we de stad nog even in en worden verrast door La Tuna cuarentuna de Cartagena. Tuna is een folklore die stamt uit de vroege middeleeuwen. Studenten zongen liedjes, speelden op hun gitaren om armensoep te krijgen. Zondagavond gaan we naar een concert van Son del Malecón; Cubaanse muziek. Aan het einde mogen alle kinderen het podium op om mee te zingen.

Op eerste kerstdag neemt Janny een kerstduik, terwijl Marco helpt bij de voorbereiding van de kerstlunch. De lunch is goed verzorgd en we genieten ervan. Goed gezelschap en de zon doen de rest.

Op 30 december gaan we met z’n zessen eerst tapas eten. Daarna nemen we een kijkje bij Fiesta de las Pre Uvas. Het is er een drukte van belang, maar wel een gezellige sfeer. Op oudejaarsavond gaan we boothoppen. Op iedere boot wordt iets lekkers bereid. We beginnen op onze boot, vervolgens naar Immie en Pierre, daarna naar Katie en Mike en we eindigen bij Judy en Steven. Al met al is het een zeer geslaagde oudejaarsavond.

Vanaf Triakel wensen we iedereen een heel gelukkig nieuwjaar toe!

November in Cartagena

We zitten alweer in november. Wat zijn de vorige maanden omgevlogen. We hebben ook zoveel leuke mensen om ons heen en er is heel veel te doen.

Op donderdag 7 november arriveren Wendy en Taliya in Cartagena en zoeken een plaats op de haven. We hebben elkaar een tijdje niet gezien en zodoende hebben we veel bij te kletsen. Ook facetimen we met onze kleindochter Manoah omdat ze vandaag 7 jaar wordt. Dan kunnen we zien hoe ze ons cadeautje uitpakt. De volgende dag gaan we met z’n allen naar de markt met oude ambachten. Terwijl we daar rond lopen, horen we dat Ruth en Huib ons komen opzoeken. Ze zijn op familiebezoek in de buurt van Denia. Marco had al wel tegen Huib gezegd:”Dan kom je ons toch opzoeken”. Dat ze dat dan ook doen, vinden we zo superleuk!

Sinds vorig jaar augustus hebben we problemen met de communicatie tussen de apparatuur van Raymarine. In Cagliari keek er al een expert naar en ook nu weer in Cartagena. Het probleem is nog niet opgelost. Zodoende buigen Rob en Marco zich er nog eens over. Uiteindelijk brengt de expert in Cartagena zijn vader mee en komen tot een oplossing. We krijgen alle support van Raymarine en van Len Vrolijk. We krijgen een nieuwe marifoon.

Op zaterdag is het altijd een drukte van jewelste in de haven met alle kinderen die zeilles krijgen. Het is altijd een gezellige drukte en leuk om naar te kijken. Wendy heeft een praatje met de marinero over zeilen; ze hebben allebei een ervaring met het omslaan van hun boot(je).

Elke avond wordt in Cartagena de vlag bij zonsondergang neergehaald en keurig opgevouwen. Vervolgens wensen de ambtenaren iedereen een goede nacht met de woorden:”Buenas Noches Cartagena”.

Dit is onze derde yogasessie. Op 4 november zijn we hiermee gestart. Dit alles dankzij Eva, die hiertoe het initiatief nam. Het is zo heerlijk om dit in het park te beoefenen. Lekker in de zon en met uitzicht op een ruïne van een fort boven op een berg; niet de muur van de foto hoor!

Op 20 november eten we met Rob tapas. Hij biedt aan, om ons morgen naar vliegveld Corvero te brengen. Dat scheelt ons uren wachten, want er gaat maar twee keer per dag een busje naartoe. We zijn er heel blij mee en gaan daar onze huurauto ophalen. We controleren de auto zorgvuldig en vinden het spannend om weer eens een auto te huren. In ons eerste ritje zoeken we onverwacht Wendy en Taliya op. Ze staan op de camperplaats bij Ikea in Murcia. Ze waren blij verrast. Op bovenstaande foto zie je de omgeving van Mar Menor en op onderstaande foto zijn we bij Mar Menor.

We rijden naar Cabo de Palo en naar La Manga. Zo krijgen we die maandag een aardige indruk van dit gebied.

Dinsdag de 26ste rijden we naar Mazarrón. Onze Ierse buren zijn daar laatst een lang weekeinde met hun boot naartoe geweest. Ze komen er elk jaar met veel plezier. Bovendien willen we kijken hoe de werf eruit ziet. We overwegen om daar volgend jaar uit het water te gaan.

Donderdag 28 november gaan we naar El Portus. Het is een verrassend leuk dorpje. Diverse mensen komen hier vandaag van de zon genieten. Ook wij genieten volop. We wandelen hier rond en klimmen omhoog. Vervolgens rijden we weer verder.

Zo komen we in La Azohia. We rijden eerst de hele weg langs het strand af en besluiten dan om te gaan lunchen bij restaurante Vista Bella. We eten Caldero al estilo del Mar Menor. Het smaakt heerlijk. Met een volle maag beginnen we aan de weg terug naar Cartagena.

Eerste maanden in Cartagena

Na het warme welkom door Lisa & Ross, zien we dat Suzanne & Rob ook aanwezig zijn op hun “Spirit”. We spreken met elkaar af om ‘s-avonds naar het gevecht tussen de Cartagineses en Romanos te gaan.

We maken kennis met Claudia & Andrea, die besluiten met ons mee te gaan. Het is weer een drukte van belang en we moeten even zoeken naar een goeie plek. Van hieruit kunnen we het redelijk goed zien.

Het is weer een heel spektakel, maar we genieten wel met z’n allen. Na afloop nodigen Claudia & Andrea ons op hun catamaran uit. Ze gaan de volgende dag naar huis en willen de restjes op maken. Nou, we laten het ons wel smaken en hebben veel lol met elkaar.

De dag erna, zaterdag 28 september, vragen Jos & Kees of we vanavond meegaan naar de parade: “Desfile General tropas y legionis 2019”. Daar zeggen we natuurlijk geen nee tegen.

We “huren” twee stoeltjes voor €8.00. Dat maakt het eten van een stuk pizza met wat drinken erbij wel wat makkelijker. Normaal gesproken eten we dat nooit, maar onder deze omstandigheden smaakt het best.

Op 4 oktober gaan we met Lisa & Ross mee naar de Ikea in Murcia. Ze hebben nieuwe matrassen nodig voor hun net gekochte boot. Op de bovenste foto is te zien, dat ze zijn geslaagd. Ze staan af te rekenen bij de kassa. Op de onderste foto wil onze dochter anderen doen geloven, dat ze een appartementje huurt in Spanje. Dat zou mogelijk zijn, maar ze trekt nog steeds rond met haar camper.

Op 12 oktober wordt Lisa 50 jaar. Ze vieren dit een dag later en houden dan gelijk een open boot van 18.00 tot 20.00 uur. Daar ontmoeten we Immie en Pierre van de “Prima Donna”. Met het hele gezelschap hebben we het erover, dat het leuk zou zijn als er op de zondag weer een bbq zou komen. Een week later is deze wens een feit.

Zondag 27 oktober organiseren Lisa & Ross een ceremonie voor de naamsverandering van hun boot. Dit is nodig om de wraak van de goden en de elementen af te weren. Alle schepen zijn bekend bij de God van de Zee genaamd Poseidon of Neptunus. Dit alles gaat gepaard met de nodige champagne om iedereen en alles tevreden te stellen. Lisa & Ross vragen ons om de Oostenwind ‘Euros”te zijn. Deze wind heeft vleugels en dus moet er geknutseld worden. Gelukkig hebben we enkele jaren geleden oude zeekaarten van ze gekregen. Hiervan maken we vleugels en doen er ook nog hoeden bij. Het is een geslaagde ceremonie om met veel plezier op terug te kijken.

Via Ibiza naar Spanje

Op maandag 23 september vertrekken we om 08.00 uur naar Ibiza.

We komen om 18.30 uur aan bij Santa Eulalia del Rio. We besluiten om in deze baai te gaan ankeren. We besparen hiermee in ieder geval € 76,00.

We liggen hier redelijk rustig en genieten van de zonsondergang.

Na een goeie nachtrust vertrekken we om 10.45 uur naar de baai van de hoofdstad Ibiza. We zeilen in het begin erg rustig. Daarna moeten we steken en schieten we nauwelijks op. Halverwege gaan we op de motor verder.

We naderen de baai van Ibizastad met daarbinnen diverse havens. Janny heeft gisteren gebeld voor een plaats en dat zou geen probleem zijn. Aangekomen in de baai varen we eerst een rondje ter oriëntatie.

Vervolgens roepen we de geplande haven aan, er wordt geantwoord en ze gaat kijken voor een plaats. Vervolgens horen we niets meer, zodat we het nog eens proberen. We mogen naar binnen en Janny plaatst alle fenders. Vervolgens zegt een marinero, dat we weer moeten vertrekken. In andere havens zien we genoeg plek, maar we kunnen nergens terecht. Sommigen reageren helemaal niet. Dan maar voor anker in Cala Talamanca. Morgen op weg naar Altea in Spanje.

We vertrekken om 07.00 uur; het wordt net licht. Er wordt geadviseerd om de doorgang tussen Ibiza en Formentera bij daglicht te bevaren. We zeilen met een snelheid van zo’n 7.5 knoop tussen de eilanden door. Opeens geeft de dieptemeter 1 meter 50 aan; we schrikken ons rot. Waarschijnlijk is het een school vissen. Evenlater is het weer goed. De zee is erg onrustig; swell en windgolven komen uit verschillende richtingen. Altea is niet te bevaren en we besluiten de nacht door te varen naar Cartagena. We krijgen een kleine medepassagier op de reling. Bij het ochtendgloren vertrekt t’ie weer en laat als dank poep op het dek achter. Om 09.15 uur liggen we aan de C steiger nr.13 in Yacht Port Cartegena. Lisa & Ross verwelkomen ons.

Zuidkant Mallorca

Op woensdag 18 september vertrekken we om ongeveer 08.00 uur van Menorca naar Mallorca.

Marco probeert onderweg een vis te vangen. We hebben wel trek in een visje vanavond. Hij heeft beet. Er volgt een lang gevecht met de vis. Samen proberen we de hem binnen te halen, maar hij blijkt sterker. Bij een nieuwe poging heeft Marco weer beet. Bij het binnenhalen blijkt het een groot stuk plastic. We nemen het mee in de boot; één stuk plastic minder in de zee. Bij ons avondeten ontbreekt de vis, maar we smullen evengoed.

Nee, we zijn niet in Edam. We zijn in Porto Colom Mallorca. Dit is net als Mahon een natuurlijke haven. Gelukkig kregen we gelijk een plek toegewezen. In de zomer lukt zoiets niet.

Er is een leuke wandelroute naar de vuurtoren. We komen eerst door het historisch centrum.

Er is veel te zien: Leuke woningen, gekleurde boothuisjes, mooie bootjes, interessante elektriciteit en prachtige kustlijn.

Er is een grote diversiteit aan woningen, waarvan sommige leuke versieringen hebben.

Uiteindelijk komen we bij de vuurtoren. Morgen gaan we met de bus naar Felanitx; een oud historisch stadje.

We wandelen rond in Felanitx en zijn op zoek om ergens koffie te drinken.

We vinden een apart plekje met een leuke snoepuitstalling en een geplakte plakbandhouder. We nemen koffie met iets lekkers erbij.

Het koffietentje ligt aan het begin van het pad naar een kerkje. Het pad begint met een hoeveelheid treden. Onderweg kun je uitrusten op de stenen bank. Bij het kerkje staat ‘Bella Villa Año 1851 er verlaten bij.

We zijn hongerig geworden en wandelen naar de Lidl om wat broodjes te kopen. Maar helaas, we mogen er niet in. Er heeft een brandje gewoed en vandaag gaat de zaak niet meer open. Dan maar even een terrasje pakken en vervolgens met de bus weer terug.

Op 22 september zeilen we naar Cala de Santa Ponsa Mallorca om de volgende dag naar het eiland Ibiza te gaan.

Op weg naar Menorca

We willen vrijdag 13 september vertrekken naar Menorca, maar besluiten nog een dag te wachten vanwege de golfhoogte. Er heeft lange tijd een oostelijke wind geblazen, maar er komt een periode van weinig wind. We willen graag zeilen en zaterdag ziet alles er gunstig uit; de golfhoogte is gehalveerd. Wel krijgen we volgens de verwachting nog ergens een windstilte, maar die proberen we te omzeilen. Zo vertrekken we zaterdag 14 september om 07.00 uur ‘s-morgens.

We beginnen rustig en zeilen met een snelheid van 3 tot 4 knopen. Het schiet niet erg op zo, maar nemen dit voor lief. Na enkele uren verandert de zee. Er komen steeds hogere golven en witte schuimkoppen. “Wat krijgen we nou?”, dit is niet de verwachting. De golven komen soms de kuip binnen. We schrikken ervan, maar na een tijdje zijn we er aan gewend. Halverwege valt opeens de windmeter uit. Dat kunnen we er ook nog wel bij hebben; alles went! Na enkele uren doet t’ie het ineens weer; gelukkig maar. We hebben nog nooit tijdens een overtocht op de grond gezeten, maar nu voelt dit het prettigst om even iets na te kijken in een boekje.

We zien verder niemand op het water, echter 10 mijl voor Menorca ontdekken we een zeilboot in de verte achter ons. Na 37 uur op de hoog golvende zee, varen we naar de ankerplek bij Ile du Lazaret vlakbij Mahon Menorca. Pas daar is het rustig. De zeilboot die achter ons zat, komt laat in de avond binnen. De volgende dag spreekt Marco de zeiler van deze boot; hij komt uit Nieuw-Zeeland. Hij vond de ruige zee van gisteren hetzelfde als hoe de zee tussen Tahiti en Nieuw-Zeeland kan zijn.

Na twee nachten besluiten we een klein stukje verder te varen; dan zijn we alvast op weg naar Mallorca. Het is ongeveer 7,5 mijl. De bedoeling is om te ankeren, maar dit blijkt niet mogelijk. We gaan aan een boei. Het is nog aardig druk op het strand. Janny zwemt naar het strand en Marco vermaakt zich op de boot. Morgen gaan we weer verder.